طرح توجیهی پوشاک ضد آب با استفاده از محصولات نانو

معرفی طرح توجیهی پوشاک ضد آب با استفاده از محصولات نانو

معرفی محصول
الیاف طبیعی در صورتی که ناخالصیهایی نظیر چربیها و واکس آنها گرفته شود ظرفیت زیادی برای جذب آب دارند و یا به عبارت دیگر هرچه خلوص آنها زیادتر باشد آب زیادتر را می توانند به خود جذب کنند و به همین جهت در موقع بارندگی این کالاها می توانند به سرعت مرطوب شوند و فرد را خیس کنند . الیاف مصنوعی دارای جذب آب خیلی کمی است و لذا در صورتی که تراکم پارچه های بافته شده از آنها به حد کافی بالا باشد می توانند آب را از خود دفع کنند .
قدیمی ترین روش ضدآب کردن پارچه استفاده از شیره های گیاهی بود که این شیره های گیاهی از درختان موسوم به کائوچو گرفته می شد و تحت عنوان انگلیسی latex rubber مشهور است. روشهای ابتدایی به کار گرفته شده برای ضد آب کردن منسوج در کشورهای اروپایی استفاده از روغن بزرک بود و پس از آن روشهای دیگری نظیر استفاده از صابونهای آلومینیوم به وجود آمد که ممکن است بعضی از روشهای آن در حال حاضر هم در بعضی جاها به کار گرفته شوند به طور کلی دافع آب کردن پارچه می تواند به دو روش اصلی تقسیم بندی شود.

روش اول: روش هایی است که در آن سطح پارچه با لایه نازکی از ماده دافع آب پوشانده می شود به طوری که این لایه نه تنها از ورود آب ممانعت به عمل می آورد بلکه در شرایط معمولی اجازه عبور رطوبت و هوا را نیز نمی دهد که در این حالت واژه کاربردی proof water یا ضد آب است و به عنوان مثال مادهای که در این زمینه می تواند به کار گرفته شود لایه های نازک لاستیک یا پلیمرهای سنتتیک نظیر PVC است .
روش دوم : روشهایی است که در آن پارچه در اثر پوشانده شدن با یک ماده هیدرو فوب ، آب را از خود دفع می کند و یا اینکه به جای پوشش کامل، ماده دافع آب با کالا واکنش انجام می دهد که در این حالت هوا و بخار آب می تواند از پارچه عبور کند اما آب نمی تواند عبور کند که در این حالت به تکمیل حاصله repellent water گفته می شود ضمناً یادآوری می شود که کالای proof water شده بعلت اینکه ممانعت از نفوذ هوا نیز می کند از نظر پوشش نامناسبند و همچنین به علت اینکه لایه مداومی بر روی آنها قرار می گیرد از نظر وزنی سنگین اند و ضمناً قابلیت انعطاف آنها نیز مناسب نیست و ازآنجاکه این نوع پارچه ها از خروج رطوبت بدن ممانعت می کنند از نظر بهداشتی و پوشش مناسب نیست .

در روش repellent water از موادی استفاده می شود که کشش سطحی بین آب و لیف را تغییر می دهند ؛ در پارچه هایی که جاذب الرطوبه هستند آب بر روی سطح پارچه پخش می شود اما در پارچه هایی که تکمیل دفع آب بر روی آنها انجام می شود آب به صورت قطراتی بر روی سطح پارچه نمودار می شود و به داخل آن نفوذ نمی کند .
استفاده از ترکیبات نانو به منظور ضدآب نمودن پارچه، از اهمیت خاصی برخوردار بوده و از تکنولوژیهای نوین محسوب می شود. در شکل 1 منسوج ضدآب شده با ترکیبات نانو را بر روی کالاهای مختلف نشان می دهد و همانگونه که در شکل ملاحظه می گردد، آب بر روی کالا پخش نشده است. زاویه تماس آب که معیاری برای ارزیابی ضدآب نمونه ها است نیز در شکل 2 نمایش داده شده است. اگر آب بر روی کالا پخش شود نشان دهنده این موضوع است که کالا جاذب آب است و اگر آب به صورت قطره بر کالا قرار گیرد به معنی دافع آب بودن کالاست .

به منظور آشنایی بیشتر با نانو ابتدا مختصری از تاریخچـه فـن آوری نـانو و بکـارگیری آنهـا در نسـاجی صحبت خواهد شد .

تاریخچه فناوری نانو 

اولین جرقه فن آوری نانو (البته در آن زمان هنوز به این نام شناخته نشده بود) در سال 1959 زده شد. در این سال ریچارد فیمن برنده جایزه نوبل فیزیک و یکی از مشهورترین فیزیکدانهای دهه، 60 میلادی که ملقب به پدر علم نانوتکنولوژی ایت در همایش جامعه فیزیک آمریکا طی یک سخنرانی، پیش بینی انقلابی را
در جهان علم بیان نمود. وی بیان کرد: (فضای زیادی در سطوح پایین وجود دارد). همین جمله، پایه علم نانوتکنولوژی شد. وی در این سخنرانی این نکته را مطرح ساخت که اصول علم فیزیک چیزی جز امکان ساختن اتم به اتم اشیاء را بیان نمی کند و در آینده نزدیک قادر خواهیم بود مولکولها و اتمها را به صورت
مستقیم دستکاری کنیم .
واژه فن آوری نانو اولین بار توسط نوریو تاینگوچی استاد دانشگاه علوم توکیو در سال 1974 بر زبانها جاری شد. او این واژه را برای توصیف ساخت مواد (وسایل) دقیقی که تلورانس ابعاد آنها در حد نانومتر می باشد به کار برد.